โซฟีอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นสภาพของขวัญชีวาที่วินซ์อุ้มเข้ามาในบ้านอย่างเต็มๆ ตา
“คุณขวัญ...ทำไมถึง...”
“ไม่ต้องพูดมากน่าโซฟี ไปตามหมอมาเร็ว” วินซ์อุ้มร่างบอบช้ำของผู้หญิงที่ตนพึ่งรู้ตัวว่ารักจนหมดใจขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเอง วางร่างอรชรลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะก้มลงจูบซับน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน
“เจ็บไหมคนดี”
ขวัญชีวาน้ำตาไหลไม่หยุด หล่อนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าวินซ์จะเลือกหล่อนแบบนี้ ทั้งๆ ที่ในสายตาของเขา หล่อนมันก็เป็นเพียงแค่ผู้หญิงไร้ค่าคนหนึ่งเท่านั้น
“เพราะขวัญ...คุณถึงต้องผิดใจกับคุณทอมมี่”
“ไม่ใช่เพราะคุณหรอกขวัญ เพราะผมเองต่างหาก เป็นเพราะผมที่ทิ้งคุณไม่ได้”
วินซ์จะก้มลงจูบปากอิ่มที่แตกยับนั้น แต่ประตูห้องดันถูกเคาะและเปิดเข้ามาซะก่อน พร้อมกับปรากฏร่างของโซฟีที่เดินถือกะละมังใบย่อมกับผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กๆ เข้ามา
“ให้หนูทำความสะอาดแผลให้ก่อนนะคะ”
“ไม่ต้อง...ฉันจะทำให้ขวั
