ใบหน้าท่วมท้นไปด้วยคราบน้ำตาของบุตรสาวบุญธรรมปรากฏตรงหน้าอย่างชัดเจนเมื่อประตูห้องพักของเขาถูกเปิดออก อังเดรจ้องมองขวัญชีวาที่กำลังร่ำไห้น้ำตาท่วมใบหน้าด้วยสายตาเคลือบแคลงระคนห่วงใย ก็ถึงแม้จะไม่ได้รักขวัญชีวาเท่ากับลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองแต่ก็เต็มไปด้วยความผูกพันเพราะขวัญชีวาเป็นเด็กดีและเชื่อฟังเขามาโดยตลอด
“ยายขวัญ...”
“พ่อ...” ขวัญชีวาโผเข้ากอดร่างของบิดาเอาไว้และร้องไห้ไม่หยุด “พ่อ...วินซ์เขาไม่รักขวัญ เขาไล่ขวัญออกจากชีวิตของเขา”
“ใจเย็นๆ ขวัญ เข้ามาข้างในก่อน”
อังเดรปลอบบุตรสาวพร้อมๆ กับรีบประคองร่างที่สั่นสะท้านของขวัญชีวาเข้ามาภายในห้องพักในโรงแรมที่ทิมใช้ชื่อพาเวล เซอร์คอฟเปิดให้ทันที
“นั่งก่อนนะขวัญ แล้วเล่าให้พ่อฟังว่าเกิดอะไรขึ้น”
ขวัญชีวายกมือขึ้นป้ายน้ำตาทิ้งลวกๆ ก่อนจะทรุดกายลงนั่งบนโซฟาตัวตรงข้ามกับบิดา หล่อนก้มหน้าซ่อนความอึดอัดเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าหล่อนกำลังหลอกลวงผู้ม
