และแล้วก็ได้กลับมาเหยียบที่นี่อีกครั้ง คฤหาสน์เอเมอร์ตัน สถานที่ที่มีชายอันเป็นที่รักอาศัยอยู่ ขวัญชีวาพยายามบอกตัวเองว่านี่มันก็แค่การแสดง ก็แค่แสดงละครว่าเกลียดวินซ์เท่านั้นเอง หล่อนทำได้อยู่แล้ว มันง่ายมากไม่ใช่หรือ น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลซึมออกมาเมื่อสมองร้องบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะหลอกทุกคนว่าหล่อนเกลียดวินซ์ เอเมอร์ตัน ในเมื่อเขาคือผู้ชายเพียงคนเดียวที่หล่อนรักจนหมดใจ หัวใจของหล่อนภักดีต่อเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น
“ดีใจจนน้ำตาไหลเลยหรือครับคุณขวัญ”
คำพูดเย้ยหยันของผู้ชายชั่วช้าที่นั่งอยู่ข้างกายเรียกให้สติสตังของขวัญชีวากลับมาสู่ร่างกายอย่างรวดเร็ว หล่อนกลืนความเจ็บปวดลงไปในอก ก่อนจะหันไปปั้นยิ้มให้กับเจ้าของคำถาม
“ขวัญ...ก็แค่ไม่อยากมาที่นี่อีกค่ะ”
“ผมพาคุณลงไปไม่นานหรอกน่า แค่ให้ไอ้วินซ์มันช้ำใจจนตายก็พอ”
เอ่ยจบคนพูดก็เปิดประตูและก้าวลงไปจากรถ ขณะที่ขวัญชีวาก็ยังคงนั่งน
