“เธออยู่ที่นี่มานาน รู้หรือเปล่าว่าแท้จริงแล้วพี่ทิมไม่ใช่ลูกของคุณพอลล่า” จัสมินไม่รู้หรอกแต่แกล้งถามแกล้งเดาส่งๆ ไปอย่างนั้นแหละ แต่ไหงมันทำให้สาวใช้ต้องเงยหน้าขึ้นมองอย่างตกใจแบบนั้นนะ
“คุณรู้ด้วยหรือคะ”
“เอ่อ...รู้สิ...ก็คุณพอลล่าไม่เคยแต่งงานนี่” จัสมินรับสมอ้าง และพูดต่อด้วยท่าทางน่าเชื่อถือ “และอีกอย่างพี่ทิมก็เคยบอกกับฉันเอาไว้น่ะ”
“คุณทิมเคยบอกคุณ งั้นก็แสดงว่าคุณทิมไว้ใจคุณมากสินะคะ”
“อาจจะใช่มั้ง ก็พี่ทิมบอกว่ารักฉันนี่”
สาวใช้ทำตาโต ขณะหยิบขวดน้ำหอมขึ้นมาถือไว้ในมือสองสามขวด จัสมินลอบมองอย่างสมเพชกับความงกของอีกฝ่าย
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็คงรู้ใช่ไหมคะว่าคุณทิมไม่อนุญาตให้ใครพูดถึงอดีตของตัวเอง ทุกคนในบ้านนี้รู้กฎข้อนี้กันดีหมด แม้แต่คุณนายก็ยังไม่พูดถึงเลย คุณทิมเธอพยายามปกปิดทุกอย่าง แต่หนูก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไม”
จัสมินแกล้งทำเป็นพยักหน้าเออออห่อหมกไปด้วย
“แล้วเธอ
