“นี่เล่นแรงไปหรือเปล่า เอาแค่ให้มันกลัวแล้วไม่กล้ามายุ่งกับวินซ์ก็พอแล้วมั้ง อย่าถึงขั้นกรีดหน้ากันเลย ฉันกลัวตำรวจน่ะ”
“อย่าใจเสาะนักเลยน่า จัดการมันซะ พอหน้ามันเละ วินซ์ก็ไม่มีทางเหลียวแลมันหรอก”
เอริก้าหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย เสียงแหลมเล็กนั้นไม่ผิดเพี้ยนไปจากเสียงของปีศาจในขุมนรกเลยแม้แต่น้อย
“ความจริงฉันว่าเธอควรจะดีใจมากกว่าจะมาทำหน้าซีดเผือดแบบนี้นะเจนนี่”
เพียงได้ยินคำพูดของเอริก้า น้ำตาแห่งความหวาดกลัวก็ไหลพรากลงมาอาบแก้มนวล เมื่อขวัญชีวามองไม่เห็นทางรอดของตัวเองเลยแม้แต่ทางเดียว
“แต่ว่าฉัน...”
เจนนี่ยังอึกอักเพราะใจไม่แข็งพอ ถึงแม้หล่อนจะเกลียดขวัญชีวามากแค่ไหน แต่หล่อนก็ไม่ใช่คนใจร้ายพอที่จะฆ่าคนได้ลงคอหรอก
“ไม่เอาแล้ว ฉันไม่ร่วมมือด้วยหรอก เธอทำไปคนเดียวเถอะ”
เจนนี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นตกใจ ก่อนจะรีบลุกขึ้นเพื่อจะวิ่งหนีกลับเข้าบ้าน แต่เอริก้าไวกว่า หล่อนรีบตรง
