"อึก..."
ฝุ่นพยายามจะโยกขยับสะโพกตามที่เขาสั่ง แต่ความคับแน่นมหาศาลบวกกับความเงอะงะของคนที่ไม่เคยทำ ทำให้เธอขยับได้เพียงนิดเดียวก็ต้องนิ่วหน้าด้วยความจุก วาคิมที่นอนมองอยู่เบื้องล่างเห็นท่าทางเก้ๆ กังๆ ของแม่กวางน้อย ก็นึกมันเขี้ยวจนความอดทนสุดท้ายขาดผึง
“ช้าไปแล้วฝุ่น... พี่ทนไม่ไหวแล้ว!”
ปึก!
พรวด!!!
“กรี๊ดดดด! อ๊ะ! พี่วาคิม!”
วาคิมสวนสะโพกแกร่งกระแทกสวนขึ้นมาอย่างหนักหน่วง และรุนแรงจนร่างเล็กของฝุ่นตัวลอยคว้าง แก่นกายใหญ่ยักษ์ทะลวงลึกเข้าไปถึงจุดกระสันข้างในจนเธอจุกจนพูดไม่ออก ได้แต่หวีดร้องและซบหน้าลงกับอกแกร่ง พร้อมทั้งหอบหายใจถี่กระชั้น
“เปลี่ยนท่า... นั่งยองๆ ซะฝุ่น พี่จะดูว่าหนูจะรับแรงพี่ได้แค่ไหน”
วาคิมออกคำสั่งเสียงพร่า พลางใช้มือหนาจับเอวบางให้ลุกขึ้นตั้งชันในท่านั่งยองๆ บนตัวเขา โดยที่กึ่งกลางกายยังเชื่อมประสานกันแน่นสนิท ท่านี้ทำให้แก่นกายของเขาฝังลึกเข้าไปได้มากกว่า
