เย็นวันต่อมา
แสงแดดอ่อนๆ สะท้อนผิวน้ำทะเลสีครามจนเป็นประกายระยิบระยับ คลาวด์ตัดสินใจพาสาวน้อยของเขา ลงเรือลำหรูส่วนตัวล่องออกไปกลางทะเลลึก ทิ้งความวุ่นวายและเสียงโทรศัพท์ที่ดังไม่หยุดไว้เบื้องหลัง
เพราะตอนนี้เขายังไม่พร้อมจะกลับไปเป็นมาเฟียที่ต้องรบรากับใคร เพราะตอนนี้เขาอยากเป็นแค่เฮียคลาวด์ของปริมเท่านั้น
บนดาดฟ้าเรือส่วนตัว
คลาวด์ในชุดเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนดูสบายตา นั่งซ้อนหลังประคองปริมไว้ในอ้อมกอด ขณะที่เรือแล่นฝ่าคลื่นลมเย็นๆ กลางทะเล ส่วนปริมสวมชุดเดรสพลิ้วสีหวาน ใบหน้าดูสดใสขึ้นกว่าเมื่อวานอย่างเห็นได้ชัด แม้จะยังมีรอยแดงจางๆ ที่ซอกคอที่เฮียคลาวด์แอบฝากรักไว้เมื่อคืนก็ตาม
“ทะเลสวยจังเลยค่ะเฮีย... ปริมไม่คิดเลยว่าจะได้มานั่งดูวิวแบบนี้กับเฮียจริงๆ”
ปริมพึมพำพลางเอนหลังซบอกแกร่ง
“สวยสิคะ... แต่ไม่มีอะไรสวยเท่าเมียเฮียหรอก”
คลาวด์กระซิบพลางหอมแก้มฟอดใหญ่
“เฮียอยากกักตัวปริ
