ทันทีที่เครื่องบินลงจอด คลาวด์รีบกดโทรหาคราฟ น้องชายสายเลือดเดียวกันเพียงคนเดียวที่เขาพอจะไว้ใจได้ ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ทันที
"ฮัลโหลคราฟ แกอยู่ไหน! มารับฉันที่สนามบินด่วน ฉันติดต่อไอ้พีพีไม่ได้เลย"
คลาวด์กรอกเสียงเครียดลงไป ทันทีที่ปลายสายรับ
"อ้าวเฮีย! ไหนปู่บอกว่าเฮียต้องอยู่ดูไบสามสี่วันไง ทำไมกลับมาเร็วจัง แล้วพี่พีพีไปไหน ปกติแกไม่เคยห่างเฮียนี่"
เสียงคราฟดูงงงวยอย่างเห็นได้ชัด
"เออ มารับฉันก่อน เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง"
"ได้ครับเฮีย"
"เออ... เรื่องนี้อย่าเพิ่งบอกให้ปู่รู้นะ"
"อืม... ครับเฮีย"
เวลาผ่านไปไม่นานนัก รถสปอร์ตคันหรูของคราฟก็มาจอดเทียบท่า คลาวด์พุ่งตัวขึ้นรถทันทีด้วยใบหน้าถมึงทึง คราฟมองพี่ชายที่ดูเหมือนระเบิดที่พร้อมจะปะทุทุกเมื่อ ก่อนจะออกรถมุ่งหน้าออกจากสนามบิน
"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เฮีย ทำไมเฮียทำหน้าเหมือนจะไปฆ่าคนแบบนั้น"
คราฟถามพลางลอบมองอาการพี
