บทที่43 ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ขอให้จำไว้ผมรักคุณ………
‘’ เรื่องหย่าพวกเราจะคุยขอคุยกันเองครับ ‘’ ภากรไม่พูดเปล่าแต่เขาก้าวไปยืนข้างหน้าแพรไหมพร้อมกับจับมือเธอที่ยังคงยืนนิ่งอยู่เพื่อจะให้เขาตามเขาออกไปจากตรงนี้
‘’ ไม่ได้นะ คุยกันที่นี้แหละให้พวกแม่รับรู้ด้วย คุยให้จบๆ ไปตรงนี้เลย’ ’พริ้งพราวยืนกรานพร้อมกับจับแขนแพรไหมอีกข้างไว้ไม่ยอมให้ไปกับภากร
‘’ แม่คะ ไม่เป็นไร หนูขอจัดการเอง’ ’แพรไหมเอ่ยกับมารดาก่อนจะแกะมือของมารดาออก
‘’ หนูจะไม่ทำให้แม่ผิดหวังหรอกค่ะ’ ’เธอเอ่ยสำทับพริ้งพราวจึงยอมปล่อยแขนแพรไหมแต่โดยดี
‘’ ถ้าพวกแม่ไม่หิวก็นั่งคุยกันอยู่นี้ไปก่อนนะครับ ส่วนผมหิวมากจะพาเมียผมออกไปหาอะไรกินข้างนอก’ ’ภากรพูดเพียงเท่านั้นก็จูงมือแพรไหมเดินออกไปทันที หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักเพราะสิ่งที่ภากรพูดและกำลังทำนั้นมันดูสองแงสองง่าม จนกระทั้งทั้งคู่เดินพ้นจากเรือนไม้หลังสีขาวในสวนมาแล้วแพรไหม
