บทที่ 83

1309 Words

พอได้สัมผัสเรือนร่างระหงก็เริ่มจะอดใจไม่ไหว "อดทนไว้ก่อนนะไอ้ยักษ์.. ตอนนี้น้องคงจะไม่ไหวแน่" เพราะดูจากท่าทางแล้วขนาดกอดเธอก็ยังไม่รู้สึกตัวเลย..คิดว่าคงจะเหนื่อยมาก แต่มือก็ซุกซน ค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาตรงเนินน้องสาวเพื่อเช็คว่า.... "ยังไม่หายอีกเหรอ" มือของเขาไปสัมผัสถูกกับผ้าอนามัยที่เธอใส่อยู่ "กี่วันถึงจะหยุดวะเนี่ย" ลมหายใจถูกพ่นออกมาแบบขัดใจมาก แต่ก็ต้องได้อดทนไว้ เช้าวันต่อมา.. "คุณ!!" หญิงสาวตื่นขึ้นมาก็พยายามจะแกะมืออีกฝ่ายออกจากเอว "ขอนอนต่ออีกนิดนะ" ทศกัณฐ์งัวเงียพูดขึ้นมาโดยที่ยังไม่ได้ลืมตา "คุณเข้ามานอนในห้องนี้ได้ยังไง! ทำไมไม่นอนที่ห้องนั้น..ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะ!" มือเรียวพยายามเขย่าตัวคนตัวโตให้ตื่น "ก็เมียนอนอยู่ห้องนี้ จะให้ผัวไปนอนห้องนั้นได้ยังไง" เขาพูดกับเธอเบาๆ ทั้งที่ยังหลับตาอยู่ "ใครเมียคุณ!! อย่ามาพูดพล่อยๆ นะ" "จำเหตุการณ์ในห้องน้ำไม่ได้แล้วเหรอ ถ้าขนาดนั

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD