“หยุดไหมครับ?”
เขาถามทั้งที่น้ำเสียงแหบพร่า ส่วนใหญ่โตดุนดันแนบต้นขาของเธอจนเจ็บไปหมด ระหว่างที่ใบเตยยังไม่ได้ออกปากปฏิเสธ ใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงจูบกลีบปากเล็กอีกครั้ง คราวนี้เขาจูบเธอนานขึ้น หยอกล้อกับเรียวลิ้นเล็กที่มีรสขมของแอลกอฮอล์จางๆ
ผละออกมาจนน้ำลายยืดติดเป็นทาง คนตัวเล็กกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่รังเกียจ แยกเรียวขาให้มือใหญ่สอดเข้าไปใต้เดรสสั้นได้ถนัด
“หืม...ว่าไงครับ คุณใบเตยจะให้ผมหยุดไหม” เขาถามหาคำยินยอมจากเธออีกครั้ง ทั้งที่ตอนนี้แพนตี้สีขาวถูกดึงล่นลงไปกองที่ข้อเท้าข้างหนึ่ง
“มันจะ...เจ็บไหม” เสมองมองไปทางอื่นด้วยความอาย ดวงตากลมโตแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ปะปนกับความต้องการที่ก่อตัวขึ้น
“เจ็บครับ” เขาไม่โกหก ก้มหน้าลงจูบพวงแก้มเนียน ไล่ระดับมาที่ใบหูสะอาดช้าๆ ใช้ปากหยอกเอินจิวเพชรที่ใบหูของหญิงสาวไปด้วย “แต่จะเสียวมาก”
“อึก...ตกลงจะเจ็บหรือเสียว”
“ทั้งคู่...”
คลำหาเชือกผูก
