CHAPTER 25 | ใช้เวลาด้วยกัน

1495 Words

พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ โชคดีที่ทั้งคู่มาในช่วงที่นักท่องเที่ยวมีไม่มาก จะวุ่นวายเล็กน้อย ก็เนื่องจากมีกลุ่มทัศนศึกษาของเด็กเล็กประมาณสิบคนเข้าไปข้างในพิพิธภัณฑ์ก่อนหน้านั้น เธอนึกว่าเขาจะเหมาปิดอควาเรียมเที่ยวกันสองคน อย่างที่มักจะทำเวลาไปทานอาหารตามร้านดัง แต่เซนกลับบอกเหตุผลให้เธอฟังง่ายๆ ว่า 'ธรรมชาติ ไม่มีใครเป็นเจ้าของ' น่ารักไหมล่ะ นอกจากจะเป็นมาเฟีย แล้วยังเป็นนักปรัชญาอีก "จะไปโซนไหนก่อนดีคะ" พริมโรสถามคนที่จูงมือตัวเองเดินไปตามอุโมงค์ยาวใต้น้ำ ที่นี่มีโซนสัตว์น้ำหลายโซน และกว้างใหญ่มาก หญิงสาวจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่มา กับตอนนี้นอกจากจำนวนปลาที่เยอะขึ้นแล้ว สภาพอื่นๆ ยังสะอาดและดูดีเหมือนเดิม แม้ว่าปากจะถามความเห็นคนตัวสูง แต่ดวงตากลมโตกลับไม่สามารถละสายตาจากสิ่งมีชีวิตใต้น้ำได้เลย "เซน ปลานโปเลียน" นิ้วเรียวชี้ขึ้นเหนือศีรษะ ที่กำลังมีปลาตัวใหญ่สีเขียวฟ้า คล้ายกับน้ำทะเลลึกก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD