มาเฟียหนุ่มก้าวเท้าเดินไปตามโถงทางเดินคอนโดหรูที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี บรรยากาศในยามวิกาลทำให้ทั้งชั้นเงียบสงบจนได้ยินเสียงรองเท้าหนังย่ำบนกระเบื้องแกรนิตโต้ ส่งเสียงดังตลอดเวลาจนถึงหน้าห้องของแฟนสาว
คีย์การ์ดและรหัสผ่านทำให้สามารถเข้ามาในห้องกว้างได้อย่างง่ายดาย ทว่าเมื่อปิดประตูลงกลับมองเห็นเพียงบรรยากาศภายในห้องที่สลัวด้วยแสงไฟจากด้านนอกสาดส่องเข้ามา
มือหนาเปิดสวิตช์ไฟที่มุมห้องด้วยความเคยชิน ถอดรองเท้าแล้วเดินตรงเข้ามายังห้องนอนของคนตัวเล็ก
“ฮึก...ฮือ...”
เสียงสะอื้นดังเล็ดลอดออกมาจากใต้ผ้าห่ม รู้สึกสงสารเธอจับใจหนึ่งชั่วโมงที่ไม่ได้เจอกัน เธอของเขาคงคิดเตลิดจนช้ำไปทั้งใจ
เขาเอื้อมมือเดินไปเปิดเครื่องปรับอากาศให้ ก่อนที่เธอจะขาดอากาศไปเสียก่อนจะทันได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด จากนั้นจึงเอนกายลงบนเตียงเดียวกัน กอดกองผ้าห่มที่คลุมตัวหญิงสาวเอาไว้แนบแน่น
“เธอครับ...”
“ฮือออ...” คนที่เพิ่งรู
