เสียงโขลกเครื่องแกงและเสียงตะหลิวกระทบกระทะดังขึ้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง ทำลายความเงียบสงบของไร่ภูตะวัน พราวพิลาส ในชุดอยู่บ้านที่ดูเหมือนจะเรียบง่ายแต่แฝงความหรูหราด้วยผ้าลูกไม้ราคาแพง กำลังง่วนอยู่หน้าเตาไฟ ใบหน้าสวยหวานถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางมาอย่างดีตั้งแต่ตื่นนอน ราวกับจะไปเดินแฟชั่นโชว์มากกว่าเข้าครัว
“คุณพราวคะ... พักบ้างเถอะค่ะ เดี๋ยวป้าทำต่อเอง” ป้าคำดวงเอ่ยปากด้วยความเกรงใจ เมื่อเห็นว่าที่นายหญิงในมโนตื่นมาวุ่นวายตั้งแต่ตีสี่
“ไม่ได้หรอกจ้ะป้า...” พราวพิลาสส่งยิ้มหวานหยด “เมื่อวานพี่หมอกเขาเหนื่อยกับเรื่องวุ่นวายมาทั้งวัน เช้านี้พราวเลยอยากทำ ชุดอาหารเช้าแบบชาววัง ให้ทาน...
มีทั้งข้าวแช่ แกงรัญจวน แล้วก็ของว่างอีกหลายอย่าง รับรองว่าพี่หมอกต้องประทับใจจนลืม...อาหารขยะแถวนี้แน่ ๆ”
เธอจงใจเน้นเสียงพลางปรายตาไปมองทางบันไดเรือน หวังว่าเมื่อหมอกครามตื่นลงมา จะได้เห็นภาพลักษณ์แม่ศร
