คิรินทร์นั่งอยู่หลังพวงมาลัยท่ามกลางถนนที่ทั้งมืดและเงียบราวกับไร้ผู้คน แสงไฟรถฝ่าฝนที่กระหน่ำไม่ลืมหูลืมตา หลังจากประชุมกับลูกค้าจนดึก เขาตั้งใจจะกลับโรงแรมไปพัก แต่ยิ่งขับยิ่งรู้สึกอึดอัดอย่างประหลาด เหมือนหัวใจหนักอึ้งโดยไม่รู้สาเหตุ เขาให้ลูกน้องขับรถตามหลังมาเพราะอยากอยู่กับตัวเอง
ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนหัวใจของเขากลับไม่เคยลืมผู้หญิงคนนั้น ที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยจนเขาตามหาไม่เจอจนเขาถอดใจ เมื่อรถเคลื่อนผ่านสี่แยกไฟแดงคิรินทร์มองเห็นเพียงแสงไฟสลัวๆ ก่อนที่เงามืดขนาดใหญ่จะพุ่งเข้ามาในลำแสงไฟหน้ารถ
รถบรรทุกสิบล้อโผล่เข้ามาอย่างกะทันหันในระยะประชิด รวดเร็วเกินกว่าที่เขาจะเบรกหรือหักหลบได้ทัน
“เห้ยยย” เสียงคำสบถยังเอ่ยไม่ทันจบ
โครม!!!
แรงกระแทกมหาศาลพุ่งเข้าปะทะด้านข้าง รถของคิรินทร์ถูกชนจนหมุนคว้างหลายตลบ เสียงเหล็กเสียดสีกับพื้นถนน ครูดดังลั่นไปทั่วความมืดกระจกแตกกระจาย เสียงลมหายใ
