หลังจากที่ทะเลาะกันต่อหน้าเด็กๆ เขากับไข่มุกก็เหมือนจะห่างเหินกันไปอีก เพราะความใจร้อนของตัวเองแท้ๆ ตอนนี้เลยต้องมายืนเกาะรั้วบ้านเพื่อจะขอโทษหญิงสาว
“คุณคินมาหาใครเหรอจ๊ะ” ป้านางถามเมื่อเห็นชายหนุ่มมายืนอยู่หน้าบ้านไข่มุก
“ไข่มุกไปไหน” เขาถามห้วนๆ ดวงตาจับจ้องไปยังบ้าน
“เห็นว่าไปทำธุระในเมืองจ้ะ เลยฝากเด็กๆ ไว้” ป้านางตอบ พลางสังเกตใบหน้าชายหนุ่มที่คล้ายกับเจ้าแฝดทั้งสามเหลือเกิน
“ไปเรียกเด็กๆ มาผมจะพาไปบ้าน” เขาพูดเรียบแต่หนักแน่น
“คุณคินเป็นพ่อของเจ้าแฝดเหรอ หน้าเหมือนกันมาเลยจ้ะ” ป้านางอดสงสัยไม่ได้
“เหลวไหล ผมออกจะหล่อ” เขาตอบติดตลก แต่สายตากลับสะท้อนความสงสัยบางอย่างที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้ม
“ป้าไม่ได้พูดเล่นนะที่แรกคิดว่าเป็นลูกพ่อเลี้ยงคเชน แต่พอมาเจอคุณคินเด็กๆ หน้าเหมือนคุณคินเลย หรือที่ว่าไอ้ผู้ชายที่มันทิ้งลูกทิ้งเมียคือคุณคิน” ป้านางปิดปากตัวเองที่พูดไปแบบนั้น
ชายหน
