CHAPTER 18 ก่อนทุกอย่างจะสาย

เด็กๆ ทั้งสามนั่งล้อมวงอยู่หน้าตักของไข่มุก ตาแป๋วไม่ละไปจากชายหนุ่มที่ยังนั่งอยู่ปลายโต๊ะอาหาร ปกติบ้านนี่จะมีแต่สี่คนเท่านั้น แต่ทำไมเช้านี้ถึงมีผู้ชายตัวโตด้วย “อุนยุงมาทำอารายแต่เช้าเหยอ” สายลมถามเสียงใส “ลุงนอนที่นี่เมื่อคืน” เขายืดอกทันที มีท่าภูมิใจล้นเหลือ “นอนที่ไหนหยอ” ทะเลทำตาโตหันไปหาพี่ “นอนกับ...” เขากำลังจะตอบริมฝีปากยกยิ้มแปลกๆ “กินข้าวจ้ะ!” ไข่มุกรีบแทรกเสียงดังจนเด็กๆ สะดุ้งเล็กน้อย เธอรีบยื่นจานไข่เจียวไปให้ทั้งสาม “ตอนกินข้าวอย่าพูดเล่นกันนะลูก เดี๋ยวสำลัก” “แม่หน้าแดงทำไม” ธาราเอียงคอ เด็กๆ ยังไม่ละความสงสัย “อุนยุงทำแม่โกรธหรือเปล่า เดี๋ยวอุนยุงโดนหักคะแนนนะ” สายลมกะพริบตาถี่ๆ “เมื่อคืนอุนยุงนอนอยู่ตรงไหน เดี๋ยวหนูไปดูเอง” ทะเลมองสลับไปมา ไข่มุกแทบกลืนข้าวไม่ลงเมื่อลูกๆ อยากรู้อยากเห็น ส่วนคิรินทร์ก็ไอแก้เขินไม่คิดว่าเจ้าแฝดจะดื้อขนาดนี้ “ทุกคนกินข้าวค่ะ!”