ตั้งแต่รู้ตัวว่ามีพ่อเด็กๆ ก็ตามติดคิรินทร์แจ เรียก พ่อพ่อทั้งวันทำให้คนเป็นพ่อใจชื้นไม่น้อย แต่เสียอย่างเดียวเขายังเดินตามลูกๆ วิ่งเล่นไม่ได้ ทำให้ต้องยิ้มอย่างอดทนพร้อมกับเฝ้าดูความสดใสของพวกเขา
ทะเลกับสายลมกำลังนั่งเล่นอยู่บนพรมในห้องนั่งเล่น พี่ชายตัวโตหน่อยอย่างทะเลยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วเอื้อมมือมากระชากแก้มสายลมเบาๆ
“อ้วนจังเลยนะตัวเล็ก”
“อ๊ะ! ทะเลหยุดนะ!” สายลมทำหน้าบูดทันทีมือเล็กพยายามดันพี่ชายออก แต่ทะเลยังไม่ยอมหยุด
“ฮ่าฮ่า อ้วนจังเลย” ทะเลหัวเราะเสียงใส
“ม่ายอ้วน” สายลมยิ่งโมโหเลยกัดมือพี่ชายเบาๆ เพื่อเอาคืน
“โอ๊ย! เจ็บนะฮืออ!”
เสียงร้องไห้ของสองแฝดดังก้องเต็มห้อง พอดีกับที่คิรินทร์ได้ยินเสียง เขาเอามือทาบหน้าผากทำท่าปวดขมับเพราะความวุ่นวาย ที่ผ่านมาไข่มุกอยู่อย่างไรกับลูกทั้งสามคน
ธาราแฝดพี่แค่ยืนมองความวุ่นวายด้วยสายตาเฉยชา เพราะนี่คือเรื่องปกติของน้องๆ เขาไม่ได้สนใจหรือเข
