Chapter 12 : ห้องคาราโอเกะสุดเร่าร้อน (1)

Chapter : 12 บรรยากาศในห้องคาราโอเกะเป็นส่วนตัวจนเกือบจะลืมโลกภายนอกไปได้ อีกทั้งลมเย็น ๆ จากเครื่องปรับอากาศภายในห้องก็ยังทำให้ที่นี่ยิ่งดูเป็นพื้นที่ปิดที่หนาวเหน็บ ทั้งสามคนยังคงนั่งชิดกันบนโซฟา เสียงดนตรีที่ดังคลอเป็นเพียงเสียงประกอบ แต่ในห้องตอนนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศที่ร้อนแรงกว่าเสียงเพลงมาก มินนี่ที่นั่งอยู่ตรงกลางเริ่มรู้สึกถึงความอึดอัดอีกครั้ง ใจเธอเต้นแรงจนรู้สึกว่ามันกำลังจะหลุดออกมาจากอก นีลและไททันต่างก็จ้องมองเธอด้วยสายตาที่คุ้นเคย แต่ครั้งนี้มันต่างออกไปจากเมื่อคืน มันไม่ใช่เพียงแค่การหยอกล้อหรือเล่นสนุกอีกแล้ว ท่าทางของทั้งสองดูจริงจังมากขึ้นและพวกเขาก็ไม่ได้พยายามซ่อนความรู้สึกของตัวเอง มินนี่ขวยเขินจนเธอไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร มือเธอเริ่มสั่นเล็กน้อยเมื่อเธอพยายามหาทางออกจากสถานการณ์นี้ “บอกมาสิ?” มินนี่ถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะดูเป็นปกติ แต่กลับสั่นเครือเล็กน้อย ไททันหัวเราะเบา ๆ พร้อมกับมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา “ก็เหมือนเมื่อคืนไงมินนี่...มึงช่วยพวกกูได้ดีมากเลย...ทำอีกคงจะไม่เป็นไร...ใช่ไหม?” มินนี่สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อนีลพูดต่อ “อีกสามสิบนาทีก็หมดเวลาแล้ว ถ้ามึงไม่รีบช่วย พวกกูก็อาจจะต้องใช้วิธีอื่นแทนนะ และบางทีวิธีนั้นก็อาจจะน่ากลัวยิ่งกว่านี้อีก...” ทั้งสองคนค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้มินนี่อีกครั้ง ทำให้เธอยิ่งรู้สึกอึดอัดและกดดันมากขึ้น ความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างทำให้เธอไม่สามารถคิดอะไรได้ชัดเจนอีกแล้ว ความเขินอายที่ท่วมท้นเข้ามาทำให้เธอเริ่มหายใจติดขัด ไททันโน้มตัวเข้ามากระซิบข้างหูมินนี่ มือของเขาเริ่มลูบไล้ที่หน้าท้องของเธอเบา ๆ “กูรู้ว่ามึงชอบนะมินนี่...เห็นหน้าแดงแบบนี้แล้วมันทำให้กูอยากจะ...” เขาพูดค้างไว้ แต่การกระทำของเขากลับเป็นตัวบอกได้ชัดเจนกว่าคำพูด นีลไม่รอช้าเช่นกัน เขาเริ่มก้มลงไซ้ที่ซอกคอของมินนี่ กลิ่นหอมของน้ำหอมที่มินนี่ใช้ยิ่งกระตุ้นให้เขาอยากเข้าใกล้เธอมากขึ้น มินนี่กัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้เผลอครางออกมา แต่ทุกสัมผัสของพวกเขามันเหมือนกับการจุดไฟในร่างกายของเธอ “นี่ไม่ใช่เวลามาเขินนะมินนี่...คนเมื่อคนหายไปไหน...คนที่อมเก่งและขย่มโหดคนนั้นอยู่ไหนซะล่ะ” นีลพูดเบา ๆ ขณะมือของเขายังคงลูบไล้ที่หลังเธอ “ถ้ามึงไม่รีบช่วย พวกกูจะไม่ทันแล้วนะ” มินนี่ที่ยังคงรู้สึกขวยเขินและอับอายอย่างมาก พยายามหันหน้าหนีไปทางอื่น แต่นั่นกลับทำให้เธอยิ่งรู้สึกว่าทั้งสองคนเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น มือของนีลเลื่อนไปที่เอวเธอและกดเธอลงบนโซฟาเบา ๆ ขณะที่ไททันก็เลื่อนมือขึ้นมาที่หน้าอกของเธออย่างช้า ๆ “งั้น...ก็บอกมาสักทีสิ...กูจะได้ช่วยได้ตรงจุด” มินนี่พยายามเอ่ยถามด้วยเสียงที่แผ่วเบาและสั่นเครือ ภายในใจเต็มไปด้วยความวุ่ยวายต่าง ๆ นานาที่ไม่สามารถพูดออกมาได้หมด ‘พวกแม่งเร้าอารมณ์ได้เก่งกันจังวะ...’ ‘แบบนี้ไม่ไหวแน่...เริ่มทนไม่ไหวมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว...’ ‘คนหนึ่งก็หนุ่มแว่นสุดหล่อ...คนหนึ่งก็ออกไปทางแบดบอยที่จริงใจ เราไปเป็นเพื่อนกับพวกนี้ได้ยังไง? ทำไมไม่เป็นแฟนไปซะเลย...แต่ถ้าเป็นแฟนเราจะเลือกใครหรือเลือกไปเลยแม่งทั้งสองคน...’ ‘เสียวจัง...น้ำเดินออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ เลย...มันจะรู้สึกสั่นอะไรได้ขนาดนี้...เราเ****นเองหรือพวกนี้ทำให้เรากลายเป็นคนขี้เ****นกันแน่’ ‘ในใจก็บอกว่าเพื่อน...แต่ร่างกายกลับอกว่าเอาเลย...เอาให้โคยของไอ้พวกบ้านี่หักไปเลย...ยังไงพวกนี้ก็ยอมทำให้เราอยู่แล้ว...แต่ก็เรารู้สึกว่านี่มันไม่ถูก...ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ถูกมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วไหม?’ ‘อ๊า...เสียวจนเท้าชาแล้ว...เราแม่งบ้า...อยากเอาให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็ไม่อยากสติหลุดจนทำให้ตัวเองดูเป็นคนอย่างนั้น ทำไมเราถึงได้กลายเป็นคนที่สองจิตสองใจได้ถึงขนาดนี้...’ ความคิดมากมายถาโถม มองจากแค่ภายนอก ไม่สามารถเดาได้อย่างถูกต้องเลยว่าผู้หญิงที่ดูเจียมเนื้อเจียมตัวอย่างเธอ จะคิดอะไรเยอะแยะได้ถึงเพียงนี้... นีลหัวเราะในลำคออย่างมีเลศนัย “ถอดเสื้อผ้าออกซะ” เขาพูดเสียงนุ่ม แต่ในคำพูดนั้นเต็มไปด้วยอำนาจและความแน่วแน่ “นี่ถือว่าเป็นการตอบแทนที่กูปิดความลับของเธอไว้ไม่ให้แนนรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง? เอาจริงก็อยากรู้อยู่เหมือนกันว่าแนนจะคิดยังไงถ้ารู้ว่า พี่ชายและเพื่อนของเขารุมเอามึง” มินนี่อึ้งไปเล็กน้อย ใจเธอเต้นแรงขึ้นทุกวินาทีที่ผ่านไป “ใช่แล้วมินนี่” ไททันเสริมด้วยรอยยิ้มที่แฝงด้วยความเจ้าเล่ห์ “กูจำได้ว่าตอนปีหนึ่งมึงเคยพูดอะไรไว้สักอย่าง...เกี่ยวกับเรื่องที่ว่า ผู้หญิงเองก็ไม่เสียหายถ้าจะมีเซ็กส์กับผู้ชายสักคนหรือสองสามคนพร้อมกัน...โดยเฉพาะพวกผู้หญิงที่ร่านไปทั่ว...และตอนนี้มึงก็กำลังจะได้รับประโยชน์จากผู้ชายสองคนของมึงเอง” มินนี่ครุ่นคิด ‘เรื่องนั้นมันก็จริงที่เราพูดแต่ก็ไม่ได้นึกสักหน่อยว่าจะได้เจอมันกับตัวเองแบบนี้ ที่สำคัญเราก็ไม่ใช่คนที่ร่านไปทั่วสักหน่อย...เรา...เราก็แค่อยากรักคนสองคนเท่า ๆ ก็แค่นั้นเอง’ มินนี่ที่ยังคงสับสนและลังเลขณะที่ครุ่นคิดเข้าข้างตัวเอง เธอยืนขึ้นและมองไปที่ทั้งสองคน ตอนนี้นีลและไททันต่างก็ถอดเข็มขัดและนำของสงวนของพวกเขาออกมาแล้ว อวัยวะเพศแท่งใหญ่ยาวสองแท่งอยู่ตรงหน้าเธอและกำลังทำให้เธอปั่นป่วน เธอมองไปที่หว่างขาของนีลและไททันสลับซ้ายขวาไปมา รู้สึกถึงแรงกดดันอันน่าทึ่งที่มาจากพวกมันที่ยังชี้หน้าเธอ ราวกับอดใจรอเธอไม่ไหว มินนี่หน้าแดงซ่านไปจนถึงใบหู ความเขินอายที่ท่วมท้นจนไม่รู้จะทำยังไงดี รู้สึกเหมือนตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีทางออก แต่ลึก ๆ ในใจของเธอกลับมีความตื่นเต้นที่ซ่อนอยู่ ความต้องการที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ มินนี่พยายามจะหันหน้าหนีไปทางอื่น แต่สายตาของนีลและไททันที่จ้องมองเธอด้วยความปรารถนา ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกตรึงไว้กับที่ “ตกลง...แต่แค่นิดเดียวเท่านั้นนะ” มินนี่พูดเสียงเบา ๆ ด้วยความเขินอาย แต่น้ำเสียงของเธอกลับแฝงไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่สามารถซ่อนเร้นได้ ทั้งนีลและไททันยิ้มออกมาอย่างพอใจ ขณะที่มินนี่เริ่มถอดเสื้อผ้าของเธอออกช้า ๆ ในใจของเธอเต้นรัวด้วยความรู้สึกที่ขัดแย้งกัน ความอับอาย ความตื่นเต้น และความต้องการที่ซ่อนเร้นต่างก็ผสมปนเปกันไปในเวลาเดียวกัน และในห้องคาราโอเกะที่เคยเต็มไปด้วยเสียงเพลง กลับกลายเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งและร้อนแรง ที่ทั้งสามคนจะไม่มีวันลืม... To be continued...