Chapter : 23
หลังจากไปเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเองจนเสร็จสรรพ มินนี่ก็ขึ้นมานอนเอนหลังอยู่บนเตียง สายตาของเธอเลื่อนลอยด้วยความเหนื่อยล้า แต่แววตาก็ยังคงมีประกายแห่งความพอใจอยู่ เธอรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านสนามรบที่ทำให้ร่างกายของเธอแทบจะหมดแรง แต่ก็เต็มไปด้วยความสุขในแบบที่ไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้
“ขอโทษทีที่ทำให้มึงเปียกไปหมดเลย แต่ก็ขอบใจมากเพราะมันจะได้ไม่พุ่งออกไปทางอื่น ไม่งั้นเราคงต้องเช็ดกันยาวเลย...ยิ่งน้ำกูออกมาเยอะซะด้วย...” มินนี่พูดพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ เธอมองไปที่นีลซึ่งยืนอยู่ข้างเตียงในสภาพที่เสื้อผ้าเปียกชุ่มไปด้วยน้ำจากตัวเธอ นีลถอดเสื้อที่เปียกออกอย่างไม่สนใจความอาย แสดงให้เห็นหุ่นล่ำสันและกล้ามเนื้อที่ชัดเจนของเขา
นีลหัวเราะกลับเบา ๆ “ไม่เป็นไรหรอกมินนี่ แต่ว่า...ต่อไหวไหม?” เขาถามพร้อมกับรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความห่วงใย แต่ก็มีเค้าโครงของความสนุกที่ยังคงค้างอยู่ในความคิด
