"ผมขอคุยกับน้องก่อนนะ" พันฤทธิ์คิดว่าเขาคงต้องคุยกับวันศุกร์แล้วล่ะ
"คุณจะคุยอะไรคะ"
"หลายเรื่อง เดี๋ยวผมมาเล่าให้ฟัง"
ก๊อก ก๊อก ชายหนุ่มเดินมาหน้าประตูห้อง แล้วก็เคาะส่งสัญญาณบอกคนที่อยู่ด้านใน
"พี่เอง"
"ฉันไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น"
"แต่เรื่องนี้เราต้องคุยกัน"
"ก็พูดมาสิ"
"แน่ใจนะว่าจะให้พี่พูดตรงนี้" พันฤทธิ์รออยู่ครู่หนึ่งด้านในก็ไม่มีเสียงตอบรับ "ได้ถ้างั้นพี่จะคุยตรงนี้เลย..ตอนนี้ตำรวจเอาตัวคนที่จับตัวเราไปดำเนินคดีแล้ว คาดว่าคงติดหลายคดีเลยล่ะ หนักสุดสงสัยจะเป็นพรากผู้เยาว์"
แกร็ก..
"จะพรากผู้เยาว์ได้ยังไง ฉันอายุเกิน 18 ปีแล้วนะ" วันศุกร์รีบเปิดประตูออกมา เพราะเธอรู้ว่าถ้าเจอข้อหานี้หนักแน่
แต่พอประตูเปิดก็เห็นว่าไม่ได้มีแค่พี่เขยที่ยืนอยู่หน้าห้อง
"มันไม่ได้ทำร้ายร่างกายเราใช่ไหม" พันฤทธิ์แค่อยากพูดให้วันศุกร์เปิดประตูออกมาและมันก็ได้ผล
วันศุกร์ยืนเงียบโดยที่ไม่ได้ปิด
