บทที่ 53

1213 Words

เที่ยงวันเดียวกัน.. "ไปไหนแล้ว" พันฤทธิ์ออกมาจากห้องทำงานก็ไม่เห็นวันจันทร์นั่งอยู่โต๊ะทำงานของเธอแล้ว "ออกไปพักเที่ยงแล้วค่ะ" ดารินไม่กล้าฟ้องเหมือนที่เคยฟ้องมา เพราะวันจันทร์ออกไปตั้งแต่ก่อนเที่ยงอีก ส่วนตัวเองต้องรอให้ผู้บริหารออกไปทานข้าวก่อน "พวกมึงรู้ไหมว่าเธอไปทานข้าวที่ไหน" "ไปทานที่ร้านอาหารหน้าโรงงานนี่เองครับ" เวลาที่พ่อเลี้ยงทำงานทั้งสองรออยู่ด้านล่าง ก็เลยเห็นวันจันทร์เดินออกไป พันฤทธิ์ก็เลยขึ้นรถออกไปกับลูกน้อง แล้วรถก็เคลื่อนตัวออกมาถึงแม้จะไม่ไกลแต่ก็ขี้เกียจเดิน "นั่นไงครับ" ขับออกมาเพียงชั่วครู่ ไอ้ขวดก็มองไปเห็นว่าวันจันทร์ถือถุงอะไรบางอย่างเดินมาทางโรงงาน "อะไรจะทานข้าวเร็วขนาดนี้" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเปิดประตูลงจากรถ "จะลงมากินข้าวทำไมไม่รอก่อน" วันจันทร์หยุดมองมาดูหน้าคนที่ทักเธอ "ฉันเห็นว่าคุณทำงานอยู่ค่ะ" "แล้วนั่นถุงอะไร" "ถุง.." ที่จริงนี่แหละอาหารเที่ย

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD