แกร็ก.. วันพุธมาถึงที่ทำงานก็เปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของหัวหน้าเลย แต่พอเปิดเข้ามาเท้าเรียวถึงกับหยุดชะงัก
ทีแรกคิดว่าเขายังไม่มาทำงาน ที่ไหนได้เขาออกมาแต่เช้านี่เอง สายตางามอดมองไปดูศีรษะที่ถูกเขวี้ยงด้วยแป้งตลับเมื่อวานนี้ไม่ได้
>>{"ผมขอเช้าหน่อยนะ ช่วงบ่ายมีธุระ"} แต่เพธาดูไม่ได้สนใจเธอเลย เขายังยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาโทรคุยกับใครไม่รู้
พอคุยโทรศัพท์เสร็จเพธาก็ถือแฟ้มเอกสารแล้วออกจากห้องไป
เขาโกรธให้เราเรื่องเมื่อคืนนี้หรือเปล่าเนี่ย แต่คนที่โกรธน่าจะเป็นเรามากกว่า อยู่ดีๆ มาตั้งกล้องมองดูเราแก้ผ้า
วันพุธอดคิดไม่ได้เพราะอีกฝ่ายไม่มองเธอเลย แต่เขาจะมองเธอทำไมไม่ใช่แฟนกันจริงๆ สักหน่อย
"แกล้งเป็นแฟนกันงั้นเหรอ เหมือนในนิยายเลย..เดี๋ยวก็มีฉากฟินๆ แล้วสินะ อิอิ"
แกร็ก.. ขณะที่กำลังเขินจนเผลอบิดร่างกายโดยไม่รู้ตัว ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
"เป็นอะไรมากหรือเปล่า"
