การรีโนเวทห้องคนงานตอนนี้ก็ทำไปได้เยอะแล้ว เขาจำคำพูดประโยคหนึ่งของเธอได้ เธอบอกว่าคนงานทำงานให้ก็เหนื่อยมากพออยู่แล้ว แทนที่จะกลับมาแล้วได้พักสบายๆ หน่อย ถึงแม้ว่าพวกเขาจะทำงานได้เงินเดือน แต่สิ่งที่เจ้าของกิจการได้ ได้เยอะกว่าพวกเขามากมายหลายเท่านัก
บนรถ.. หลังจากดูห้องคนงานเสร็จพันฤทธิ์ก็กลับมาที่รถ
"เราจะไปไหนกันต่อครับพ่อเลี้ยง"
"กลับบ้าน"
"บ้านไหนครับ"
"บ้านที่ปางไม้" ตั้งแต่เกิดเรื่องเขายังไม่ได้กลับบ้านสักครั้ง ขี้เกียจก่อเรื่องแล้วก็เลยจะกลับไปนอนพักผ่อนเอาแรงที่บ้านสักหน่อย
ใช้เวลาขับรถนานพอสมควรก็มาถึง..
"ช่วงนี้แม่ไม่ได้ออกไปไหนหรือครับ" กลับมาก็ยังเห็นแม่อยู่บ้าน
"แม่ต้องไปไหนล่ะ" นางพูดเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร
"ถ้างั้นผมขอตัวขึ้นไปนอนก่อนนะครับ" ที่จริงตอนนี้ก็ยังไม่ค่ำหรอกแต่ว่าเขาดูเหนื่อยๆ
กนกจันทร์มองตามลูกชายที่เดินขึ้นบ้านไป ตอนนี้ลูกชายของนางเปลี่ยนไปมาก มากจริ
