กว่าเขาจะกลับเข้าโรงงานอีกทีก็เกือบถึงเวลาเลิกงาน
"ยังไม่กลับอีกเหรอ" ถ้าไม่ติดว่าต้องเอาเอกสารเข้ามาไว้โรงงานก็คงไม่แวะ เพราะเอกสารพวกนี้เป็นความลับของโรงงานจะเก็บไว้นอกสถานที่ไม่ได้
"ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานนี่คะ"
"ถ้างั้นผมจะออกไปคุยงานก่อน แต่ไม่ได้กลับเข้ามาห้องแล้วนะ"
"ค่ะ" พอตอบเขาไปก็นึกถึงเรื่องที่คุยกับแม่ขึ้นมาได้ "เดี๋ยวก่อนค่ะ"
ชายหนุ่มที่กำลังจะออกจากห้องหยุด แล้วหันกลับมามองว่าเธอมีอะไรจะคุยด้วย
"พรุ่งนี้แม่บอกว่าจะขึ้นมาหา"
"มาทำไม"
"ก็มาคุยเรื่องที่แม่คุณสั่งไว้ไงคะ"
"อะไรนะ เร็วขนาดนี้เลยเหรอ"
เห็นสีหน้าเขาแล้วเธอต้องรู้สึกยังไงเนี่ย เหมือนกับเธอเป็นฝ่ายเร่งมากกว่า รู้แบบนี้ยังไม่บอกแม่ก็ดี
"เดี๋ยวผมคุยกับแม่ให้แล้วกัน" พูดจบเขาก็ออกจากห้องไป เพราะต้องไปคุยงานต่อ
เช้าวันต่อมา..
ตั้งแต่เมื่อวานนี้ตอนเย็นเธอก็ยังไม่มีโอกาสได้คุยกับเขา เพราะกว่าเพธาจะกลับบ้านพัก วัน
