"ไหนคุณบอกจะพาฉันไปหาพี่สาวแล้วไง" อาละวาดให้เขามาหลายวันแล้ว วันนี้จะลองคุยดีๆ ดู เผื่อว่าเขาจะยอมปล่อย
"ตอนนี้ยังไม่ได้ ขาดเหลืออะไรก็บอก"
"ขาดอิสรภาพ คอยดูนะถ้าออกไปได้ฉันจะแจ้งความว่านายกักขังหน่วงเหนี่ยว"
"ออกไปได้ก่อนเถอะค่อยแจ้ง แล้วตอนนี้กินข้าวหรือยัง"
"จะกินไม่กินมันก็เรื่องของท้องฉัน!"
"เดี๋ยวก็ตายห่าก่อนพอดี อาหารสดในตู้เย็นไม่เห็นหรือไงทำไมไม่ทำกิน"
"งื้ออออ ฉันจะออกไปจากที่นี่ คุณเอาตัวฉันมาขังไว้ทำไม" ทีแรกว่าจะคุยดีๆ แล้ว แต่พอได้เริ่มคุยก็เข้าอีหรอบเดิม
"มันมีความจำเป็น"
"จำเป็นอะไรก็บอกกันหน่อยสิ ฉันไม่ใช่นักโทษนะ!"
พันไมล์พ่นลมหายใจออกมาก่อนที่จะเดินไปทำอย่างอื่น
"คนเลว!"
ตุ๊บ!
"โอ๊ย" เล่นทีเผลอแบบนี้จะหลบทันไหมล่ะ โชคดีนะเป็นแค่หมอน ชายหนุ่มจับหมอนใบที่เธอขว้างมาเมื่อสักครู่โยนกลับไป
ในเวลาเดียวกันนั้นอีกสถานที่หนึ่ง..
>>{"พวกนั้นก็ยังหาไม่เจอเหรอ"}
