บทที่ 25

1303 Words

ที่จริงวันจันทร์ได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามาจอดสักพักแล้ว เพราะเธอนอนไม่หลับ แต่ก็ไม่ได้เปิดประตูออกมาดู "พ่อเลี้ยงอยากดื่มอะไรไหมครับ" "ไม่" "แล้วทำไมพ่อเลี้ยงไม่เข้าไปนอนล่ะครับนี่ก็ดึกมากแล้ว" "ถ้าพวกมึงง่วงก็ไปนอนเถอะ" เขากำลังคิดเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ไม่สิ..ที่จริงมันเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่แม่ชวนออกไปทานข้าวแล้ว พ่อทำแบบนี้ไปทำไม "พ่อเลี้ยงครับ" เชี่ยวชาญที่กำลังจะไปพักผ่อนก็รีบเดินเข้ามารายงาน เมื่อได้ยินเสียงรถของพ่อเลี้ยงอิทธิพล "ตามมาทำไม" ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินออกไป ดูว่าพ่อมาที่นี่ทำไม แต่ยังเดินไม่พ้นตัวบ้านคนเป็นพ่อก็เข้ามาก่อน "พ่อมาทำไม" "มาคุยกับแกเรื่องหนูม่านฟ้า" "ทำไมถึงอยากคุยกับผมล่ะครับ" "แกเป็นลูกชายคนโต ถ้าฉันยกมรดกให้น้องๆ ไป เดี๋ยวแกก็สาปแช่งฉันอีก แกช่วยเอางานเอาการหน่อยได้ไหม" "เอาเลยสิครับพ่ออยากยกให้ใครก็ยกให้เลย" "แกมันก็เป็นเสียแบบนี้ แล้วฉันจะกล้า

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD