บทที่ 107

1284 Words

"ถ้าคุณไม่ให้ผมบุกเข้าไปในห้องผ่าตัดคุณก็ต้องไปแจ้งสิว่าผมมีธุระด่วน" เสียงดังเอะอะอยู่หน้าห้อง..ที่จริงในห้องผ่าตัดก็มีอีกชั้นหนึ่ง แต่นายแพทย์คีตะออกจากห้องผ่าตัดมาแล้วก็เลยได้ยินเสียงนี้ "มีอะไร" เสียงคุ้นมากเขาก็เลยรีบเปิดประตูออกมาดู ก็เป็นแบบที่คิดไว้จริงๆ "พี่ใหญ่ถูกยิง พี่ชายของเราถูกยิง" "ตอนนี้อยู่ที่ไหน" ได้ยินแบบนั้นคีตะก็เลยหันไปถามพยาบาล "อยู่ห้องผ่าตัดอีกห้องค่ะ" "ใครรับเคสนี้" "คุณหมอกฤษณะค่ะ" "บอกกฤษณะเตรียมห้องผ่าตัดรอ" "ค่ะ" พยาบาลรีบไปแจ้งห้องผ่าตัดอีกห้อง "ฝากพี่ชายเราด้วยนะ ช่วยเขาด้วย" "ไปรอข้างนอกเถอะ" คีตะไม่เคยเห็นเพื่อนสติแตกขนาดนี้ ถึงกับมาโวยวายหน้าห้องผ่าตัด พอจัดการทางนี้เสร็จคีตะก็รีบไปห้องผ่าตัดอีกห้องที่อยู่เยื้องกันไป "ขอดูแผ่นเอกซเรย์หน่อย" แพทย์ผู้ช่วยที่อยู่ในห้องนี้รีบเปิดแผ่นเอกซเรย์ขึ้นหน้าจอให้นายแพทย์คีตะได้ดู "กระสุนอยู่ใกล้จุดสำคัญ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD