ได้ยินลูกพูดขอร้องคนเป็นแม่หัวใจแทบไม่มีแรงจะเต้นต่อ ถ้าไม่มีลูกชายคนนี้นางคงไม่ทนฝืนมาจนถึงทุกวันนี้หรอก บางทีป่านนี้อาจจะไม่มีแม้ชีวิตเหลืออยู่แล้ว เพราะหลายครั้งต้องนอนเศร้านอนร้องไห้อยู่คนเดียว มีบ้างที่คิดสั้น..แต่พอคิดถึงหน้าลูกชาย ถ้าไม่มีนางสักคนพ่อก็เป็นแบบนั้นแล้วใครจะคอยฟูมฟักลูก
"ถ้างั้นเดี๋ยวแม่เตรียมอาหารออกมาให้" จากที่กำลังจะออกจากบ้าน นางก็เลยกลับเข้าไปในครัว และนี่มันคงเป็นคำตอบให้กับลูกชายได้
"คุณแม่ไม่ทานด้วยกันเหรอครับ" พอแม่เตรียมอาหารเสร็จ ท่านก็กำลังจะกลับเข้าไปในครัว
"แม่ยังไม่หิว"
"คุณมาทานกับลูกเถอะ ผมขึ้นไปทานข้างบนได้" พ่อเลี้ยงอิทธิพลคิดว่าคงเพราะตัวเองนั่งอยู่ตรงนี้นางก็เลยไม่ยอมทานกับลูก
"ทานเถอะฉันยังไม่หิวจริงๆ"
พันฤทธิ์มองหน้าภรรยาที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ย ที่พยายามรั้งพวกท่านให้อยู่ด้วยกันไปก่อน
จนถึงช่วงเที่ยงวันเดียวกัน..
ช่วงนี
