บรรยากาศกลางโถงบ้านสวนในค่ำคืนนี้ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเดิมๆ เสียงแมลงกลางคืนกรีดร้องสลับกับเสียงขวดเบียร์ที่กระทบกันดัง ‘แก๊ง’ เป็นระยะ ขวดเปล่าสีชาตั้งเรียงรายอยู่ข้างวงส่อให้เห็นว่าการร่ำสุราดำเนินมานานพอสมควรแล้ว ลุงรงค์หัวเราะร่วนจนพุงกระเพื่อมพลางยกแก้วเบียร์ขยับเข้าหาแก้วพ่อของก้องที่นั่งพ่นควันบุหรี่โขมง
แต่ท่ามกลางความครื้นเครงนั้น ก้องกลับรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอกที่หลุดเข้าไปในโลกที่บิดเบี้ยว
“เฮ้ยไอ้ก้อง... ช่วงนี้อีดาวมันหายไปไหนวะ? กูไม่เห็นมันมาสักพักแล้วนะ” รงค์เอ่ยถามพลางปัดมือไปมาในอากาศ สายตาพร่ามัวจากการเมามายจ้องมองมาทางก้องอย่างสงสัย
ก้องชะงักมือที่กำลังยกแก้วเบียร์ขึ้นซด เขาหลบสายตาลุงรงค์ รอยหยักบนหน้าผากย่นเข้าหากันครู่หนึ่งก่อนจะเค้นเสียงตอบออกมา
“บริษัท... บริษัทส่งมันไปดูงานที่กรุงเทพน่ะลุง อีกสักเดือนนั่นแหละกว่าจะกลับ”
ก้องสัมผัสได้ถึงกระแสความเงียบท
