เวลาทุ่มตรงพอดิบพอดี ท่ามกลางความมืดสลัวของยามค่ำคืนที่ถูกขับเน้นด้วยแสงไฟนีออนรอบคฤหาสน์ไม้สักหลังใหญ่ รถตู้คันหรูติดเครื่องยนต์รออยู่อย่างเงียบเชียบที่หน้าโถงชั้นล่าง นายชมยืนประสานมือรอเจ้านายด้วยท่าทางพินอบพิเทาอยู่ข้างประตูรถที่เปิดอ้าเตรียมพร้อมไว้
แม่บ้านสองคนช่วยกันยกกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สามใบขึ้นจัดวางที่ท้ายรถอย่างระมัดระวังที่สุด
เสี่ยอำนาจยืนคุมการเตรียมตัวอยู่ไม่ห่าง ข้างกายของแกคือดาวที่บัดนี้ดูเปล่งปลั่งเย้ายวนในชุดใหม่ที่ราคาแพงกว่าชุดสาวโรงงานหลายเท่าตัว
ดาวไม่ได้ยืนเฉยๆ แต่เธอเกี่ยวเกาะแขนกำยำของเสี่ยไว้แน่น ซุกศีรษะเข้ากับอกหนาเพื่อเอาใจชายสูงวัยเป็นระยะ พลางเงยหน้าส่งยิ้มหวานหยดที่ชวนให้คนมองใจละลายให้กับเสี่ยอำนาจอย่างฉอเลาะ
แม่บ้านคนเดิมเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเสี่ย เว้นระยะห่างพอประมาณอย่างรู้ฐานะ ก่อนจะก้มหัวพูดเสียงเบา
“เรียบร้อยแล้วค่ะเสี่ย”
เสี่ยพยักหน้ารับอ
