“บอสพูดว่าอะไรนะคะ!”
เอวาถามเสียงสูงพลางมองเฟยที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานอย่างไม่อยากจะเชื่อ นี่เป็นเวลางานแล้วเธอก็เข้ามาเพื่อรายงานตารางงานประจำวันให้บอสทราบเหมือนทุกเช้า แต่ไม่คิดว่าพอพูดจบสิ่งที่เฟยตอบรับจะกลายเป็นคำถามแบบนี้แทน
“เรามาเป็นพาร์ตเนอร์กันมั้ยครับ” เฟยย้ำช้าๆชัดๆให้เลขาคนสวยฟังอีกรอบ ใบหน้าเจือรอยยิ้มบางราวกับกำลังพูดเรื่องทั่วไปอยู่
“แบบไหนคะ”
“ต้องให้อธิบายจริงๆเหรอครับ ก็แบบคู่นอน…” คนตัวโตเท้าแขนลงบนโต๊ะเอาใบหน้าแนบมือแล้วเอียงหัวมองเอวาที่กำลังตาโตด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดีหลังพูดจบ
“บอสคะ!”
“โอย ตกอกตกใจหมด เสียงดังทำไมครับคุณเอวา” เฟยสะดุ้งก่อนจะบ่นออกมาแล้วเอามือทาบอกด้วยท่าทางที่เอวามองยังไงมันก็คือการเสแสร้งชัดๆ เธอมองค้อนด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะตำหนิออกมาอีกครั้ง
“นี่มันที่ทำงานนะคะ รบกวนไม่พูดเรื่องอื่นอย่างที่เคยตกลงไว้ด้วยค่ะ”
“ผมขอยกเว้นชั่วคราวครับ เรามาทำข้อตก
