อารัณย์จูบพริ้มพราว เป็นจูบที่อ่อนโยนนุ่มนวลมากที่สุด พริ้มพราวหลับตาเอามือโอบรัดกายแกร่งไว้แน่น ปล่อยให้เขาจูบจนพอใจ
“อ่าส์... หวานที่สุดเลยคนดี เรากลับบ้านกันเถอะ จะได้ไปต่อกัน” เขากระซิบบอก พริ้มพราวหน้าขึ้นสีเรื่อ
“เดี๋ยวเตียงก็หักอีกหรอก” เธอกระเซ้า
“พี่ซ่อมไว้ดีแล้ว ไม่มีทางหักแน่นอน” เขายืนยันเสียงหนักแน่น ก็ตั้งแต่ตอนที่เขาและเธอมีอะไรๆ กันจนเตียงหักโต๊ะพังข้าวของเสียหายไปหลายอย่าง ป้าจีนได้จัดหาคนมาช่วยเขาซ่อมแซม หลังจากนั้นเขากับเธอก็จัดกันเบาๆ พอเป็นกระษัย วันไหนหักโหมก็ลงไปทำที่พื้นบ้านแทน ตอนนี้เขากำลังจะให้ช่างมาทำบ้านให้ใหม่ทั้งหมด โดยเขาได้ขอซื้อที่ซื้อบ้านหลังนี้ไว้กับเจ้าของเดิม ซึ่งเป็นเจ้าของที่เดียวกับโรงเรียน เขาจะเก็บบ้านหลังนี้ไว้เป็นบ้านแห่งความทรงจำ เป็นสถานที่พักผ่อนหากเธอต้องการจะมาเยี่ยมเยียนเด็กๆ และคนในหมู่บ้าน ลืมบอกไปว่าเขามาอยู่กับเธอได้เกือบ 3 เดือนแล้
