(Talk ฮารุกะ)
ระหว่างที่นั่งรถของบ้านโซมะกลับมา ความเงียบชวนอึดอัดระหว่างผม กับยัยลีมินอาก็ก่อตัว ถึงยัยนี่มองๆดูจะเป็นคนเนิบๆเฉื่อยๆ แต่พอเป็นเรื่องของเซเลน่าแล้วเธอดูจะตื่นตัวมาก ยัยนี่คงรักเธอคนนั้นมากสินะ ก็แน่แหละ เซเลน่าเป็นเพื่อนคนแรกของเธอ เป็นคนแรกที่เธอเปิดใจให้
มันก็คงเหมือนกันกับผมสินะ เธอคือทุกอย่างของผม เธอเป็นทั้งเพื่อนคนแรก รักแรก และเป็นคนแรกที่ผมมีอะไรด้วย จะบอกว่าผมหลงเธอมันก็ไม่แปลก ผมหลงเธอจริงๆ หลงจนตามืดบอดไปหมด
“มินอา ฉันเล่าเรื่องของฉันให้ฟังมั้ย” ผมเอ่ยทำลายบรรยากศเงียบงันนี้
“เอาสิ” เธอตอบมาเนิบๆ
ประมาณ 1 ปีก่อนหน้านนั้น
เมื่อไหร่กันนะที่สายตาของฉันเริ่มมองแค่เธอ ตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกันหน้าประตูโรงเรียนหรือเปล่านะ พอรู้สึกตัวอีกทีฉันในสายตาฉันก็มองแค่เธอ ไม่ว่าเธอจะชอบอะไร ไม่ชอบอะไร แม้แต่อาการเล็กๆ น้อยๆ ของเธอ ก็อยู่ในสายตาของฉันทั้งหมด เด็กหนุ่มนัยน์
