หลังจากที่สตีฟลุกไป เสียงไลน์มือถือฉันก็ดังขึ้น ฉันเปิดขึ้นเพื่อดู
⇒ นั่งพลอดรักกับหนุ่มน้อยในสวนของโรงเรียนเลยหรอครับ
⇒ สตอล์กเกอร์ คุณมันสตอล์กเกอร์ชัดๆ
⇒ ก็ผมรักของผม
ฉันที่นั่งหน้าแดงอยู่ตรงนั้นไม่ได้ตอบอะไรออกไป เขาตามติดชีวิตชั้นมากเลยนะช่วงนี้ แต่ฉันก็ไม่ได้รำคาญหรอกนะ น่ารักดี คิกๆ แต่พวกเราจะเป็นแบบนี้กันไปอีกนานแค่ไหนนะ บอกตรงๆว่าฉันไม่อยากจะคบใครเป็นแฟนเลย รู้สึกเหมือนตัวเองไม่เหมาะกับการถูกผูกมัดไว้ด้วยคำว่าแฟนเลย
ถามว่ารักเขามั้ย ตอนนี้ฉันรักเขานะ แต่ตัวฉันเองอาจจะไม่ได้ดีพอที่จะมาใช้คำว่าแฟนกับใครทั้งนั้นก็ได้นะ เพราะตั้งแต่เรื่องของเจ้าแทนที่ฮอกไกโด ความลับที่ฉันเก็บซ่อนมาตลอด สายตาที่ฉันไม่สามารถมองเจ้าแทนแบบเดิมได้ และความรู้สึกผิดอันท่วมท้นที่มีต่อเขา เกิดอะไรขึ้นที่ฮอกไกโด ฉันจะเล่าให้ฟัง
คืนสุดท้ายก่อนกลับจากฮอกไกโด ยัยแพรแอบหนีฉันไปดูการ์ตูน แล้วฉันก็นอนไม่หลับ
