ฮารุระบายจูบด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาสอดมือเข้ามาจับท้ายทอยฉันแล้วดึงขึ้นไปจูบแรงๆ เขาดูดริมฝีปากฉันจนเจ็บไปหมด ไล่ต่ำลงมาทำรอยคริสมาร์กตรงซอกคอ รอยแล้วรอยเล่า
“อื้ออ∼ ฮารุ” ฉันพยายามจะไม่ขัดขืนเขาเพราะตอนนี้เขาโมโหมาก เขาแกะกระดุมเสื้อนักศึกษาอย่างร้อนรน ปลดตะขอบราสีดำแล้วเริมกัดมาที่ยอดถันเม็ดสีชมพู เขากัดจริงๆ กัดไปทั้งเต้า และกัดไปทั้งเม็ด จนร่างขาวๆมีแต่รอยฟันเต็มไปหมด
“ฮารุ ฉันเจ็บ ฮือ ฮึก ฮึก” น้ำตาฉันเริ่มไหลอาบแก้ม แต่เขาก็ยังไม่หยุดโมโห เขาดันฉันติดกำแพงห้องน้ำ แล้วถามฉันเสียงดุมาก
“เธอคุยอะไรกับหมอนั่น” เขามองมาด้วยแววตาโกรธเกรี้ยวน้ำเสียงเจือไปด้วยความโมโห
“เปล่าฮารุไม่ได้คุย อื้ออ∼ อย่าแหย่ตรงนั้น..อ๊ะ”เขาแหย่นิ้วมาตรงช่องแคบน้อยๆของฉันแล้วเริ่มขยับ
“แล้วทำไมมันเรียกเธอว่าที่รัก” น้ำเสียงตรงนี้ดุดันและแฝงไปด้วยความรู้สึกเป็นเจ้าของ นิ้วของเขายังไม่หยุดซุกซน
“เขาแค่ยั่วโมโ
