“คะ คนเจ้าเล่ห์!”
คนตัวเล็กกัดริมฝีปากเพื่อยั้งอารมณ์ ทว่าสิ่งนี้กลับทำให้เขายิ่งอยากมอบความเป็นเจ้าของให้เธออย่างไม่รู้ตัว
“ก็ถ้าเธอไม่ดื้อ ยอมฟังกันดี ๆ แต่แรกก็จบ”
ชายกระโปรงถูกถลกขึ้นไปกองที่เอวหลังจากที่เขาปลดกางเกงและสวมถุงยางอนามัยสีใสกลิ่นสตรอว์เบอร์รีจนเรียบกับเนื้อคลุมรอบแท่งเอ็น จากนั้นก็กระชากต้นขาเรียวสวยเข้าหาตัวเองอย่างดิบเถื่อน
“อ้าขาออกสิเด็กดี”
เขาไม่เพียงพูดเท่านั้น ทว่ายังยกขาของเธออ้าออกเป็นรูปตัวเอ็ม แล้วจับท่อนเอ็นที่ผงาดเต็มลำถูตามร่องเสียวอย่างหยอกล้อ
“ถอยออกไปนะ”
เธอโวยเสียงหอบกระเส่า ทว่ากึ่งกลางลำตัวกลับเยิ้มน้ำหวานเต็มไปหมด
“อยากให้ถอยจริง ๆ เหรอ? แต่น้ำเธอเยิ้มเต็มหัวของฉันเลยนะ”
เขากระตุกยิ้มอย่างชอบใจ และไม่เปิดโอกาสให้บัวตองได้เอ่ยประท้วงอะไรอีก ลำกายแข็งขืนค่อย ๆ ดันเข้ามาในรูรักที่โอบอุ้มด้วยเนื้อสีชมพูอูมสวยอย่างเนิบช้า ขณะที่สายตากำลังจับจ้องช่
