ยังทำใจไม่ได้

ความสูญเสียที่เกิดขึ้นสร้างความสะเทือนใจให้กับคนใกล้ชิดและบุคลากรที่ดูแลแก้วตามาโดยตลอด ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสบัดนี้เต็มไปด้วยเมฆหมอกและมืดครึ้ม ราวกับว่าฟ้ากำลังร้องไห้กับพวกเขาด้วย น่าเสียดายที่บัวตองไม่สามารถไปส่งแก้วตาเป็นครั้งสุดท้ายได้ เพราะยังติดหน้าที่สำคัญของตัวเองอยู่ แต่เธอก็ฝากให้คุณยายใส่วิกผมให้กับแก้วตาในวาระสุดท้ายของชีวิต และไม่ลืมเค้กช็อกโกแลตที่เธอชอบด้วย “แกโอเคไหม” มายด์วางมือบนไหล่ของบัวตองอย่างแผ่วเบา สายตาก็เพ่งมองดูเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วงจับหัวใจ “โอเค” เธอตอบเสียงแผ่วเบา สีหน้าและแววตาไม่ได้บอกว่าโอเคเหมือนกับประโยคที่ตอบออกมาเลยสักนิด “ไม่เป็นไรนะแก มันเป็นปกติของชีวิต เมื่อวันใดวันหนึ่งมาถึง เราก็ต้องไปเหมือนกัน” ปฏิเสธไม่ลงเลยว่ามันจริงอย่างที่มายด์พูด บัวตองถอนหายใจออกมาหนัก ๆ พลางเงยหน้าขึ้นเพื่อห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลหยดลงมาอีก หลังจากที่ทั้งวันมันไหลซึมออก