เมื่อธิมารินทร์พักฟื้นจนไข้หวัดใหญ่และปอดอักเสบหายดี เด็กหญิงก็ไปโรงเรียนตามปกติเพราะว่าใกล้สอบกลางภาคแล้ว โดยที่ผู้ปกครองคือสุคนธรสไปคุยกับทางโรงเรียนว่าเธอไม่สามารถออกกำลังกายหนักๆ ได้ และมีผลการตรวจแนบไปเป็นลายลักษณ์อักษร อาจารย์ประจำชั้นและประจำวิชาพละและสุขศึกษาก็เข้าใจดีและรับปากว่าจะดูแลให้เด็กหญิงออกกำลังกายอย่างเหมาะสมที่สุด
การสอบผ่านพ้นไป คะแนนของธิมารินทร์ถึงเกณฑ์ที่สุคนธรสตั้งเงื่อนไขไว้ว่าจะเธอจะให้รางวัลหากเด็กหญิงทำได้
“เก่งมากเลยค่ะ ตกลงอยากได้อะไรคะ”
สุคนธรสลูบศีรษะเด็กหญิงอย่างเอ็นดู
“อยากไปเที่ยวกับพี่ปายค่ะ หนูขอไปเขาใหญ่กับพี่ปายได้ไหมคะน้าลี” ธิมารินทร์อยากไปเขาใหญ่กับปรายแสง ตามที่สาวรุ่นพี่ชวนไว้นานแล้ว แต่ตอนนั้นน้าสาวไม่อนุญาตให้ไปด้วยเหตุผลสุขภาพ
‘ผมหวังว่าคุณกับเด็กคนนั้นจะไม่มาเกี่ยวข้องกับคนในครอบครัวผมอีก’
ประโยคนี้ลอยมาในหัวทั
