กันต์ธีร์มาส่งลูกและแม่ของลูกที่บ้านโดยที่ไม่ได้ขอเข้าไปในบ้านอีก เพราะไม่อยากให้สุคนธรสอึดอัดใจไปมากกว่านี้
“เดี๋ยวพ่อจะไปรับพี่ปายที่ลำพูนพรุ่งนี้ พี่เขาบอกหนูหรือยังว่าจะมาเยี่ยม”
เนื่องจากปรายแสงไปค่ายอาสากับทางมหาวิทยาลัย และกลับจากค่ายก็อยู่ที่บ้านตายายที่จังหวัดลำพูนมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว เธอจึงนัดว่าจะมาหาธิมารินทร์ก่อนกลับกรุงเทพฯ
“บอกค่ะ หนูไปด้วยได้ไหมคะ อยากไปบ้านพี่ปาย”
ธิมารินทร์รีบตอบอย่างลืมตัวก่อนจะทำหน้าจ๋อยเมื่อหันมามองมารดา เธอรีบพูดเสียงเบาลง
“ไม่ไปก็ได้ค่ะ หนูรอพี่ปายที่บ้านก็ได้”
สุคนธรสใจอ่อนยวบ น้ำตาลูกที่ร้านอาหารยังทำให้เธออ่อนไหวอยู่มาก “ถ้าไม่รบกวนพี่ปายเขาก็ไปได้ลูก เขาชวนหนูไปหรือเปล่าคะ”
เด็กหญิงรีบพยักหน้า
“ชวนค่ะ พี่ปายบอกว่าที่บ้านคุณตาคุณยายพี่เขามีหมาตัวใหญ่หลายตัว ไซกับอลาสกันพี่เขาชวนหนูไปเล่นกับน้องๆ ค่ะ”
ปรายแสงรู้ว่า
