บ่ายวันนั้นพวกเขาไปตามแพลนที่คิดกันไว้ สุคนธรสเดินตามสองพ่อลูกไปเงียบๆ เธอคิดสงสัยในใจว่าเหตุใดธิมารินทร์ที่เพิ่งเจอกับกันต์ธีร์ไม่นาน แต่เด็กหญิงสามารถยอมรับเขาในฐานะพ่อได้อย่างสนิทใจเช่นนั้น หรือว่าเป็นความกลัวความไม่แน่นอนของชีวิต
“แม่ลีดูนั่นสิคะ สวยมากเลย”
เธอชี้ไปยังอ่างเก็บน้ำกว้างใหญ่ตรงหน้า มีฉากหลังเป็นทิวเขาทอดตัวลงมาตามเส้นโค้งขอบฟ้าพอดี ในน้ำมีบัวสายสีชมพูออกดอกสะพรั่ง
“สวยลูก ถ่ายรูปกันไหม” หญิงสาวถาม
“ลีถ่ายกับลูก เดี๋ยวพี่ถ่ายให้” กันต์ธีร์รีบบอก
หญิงสาวตามใจเด็กหญิงเท่าที่เธอทำได้ วันนั้นธิมารินทร์มีความสุขมาก กลับถึงที่พักในตอนเย็นยังพูดไม่หยุดปาก
“เย็นนี้กินชาบูแล้วจะเอาไรอีกไหมลูก พวกข้าวผัด ไก่ทอดอะไรเพิ่มด้วยไหม” สุคนธรสถามเด็กสาวที่กำลังเลือกเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวอาบน้ำก่อนที่อากาศจะเย็นมากไปกว่านั้น ความที่เชียงดาวพื้นที่เป็นภูเขา แม้จะไม่ใช่
