“ห้องสวยมากเลยค่ะน้าลี เราจะนอนที่นี่กันกี่คืนคะ” ธิมารินทร์ถามในสามวันต่อมาที่พวกเธอเดินทางมาถึงจังหวัดภูเก็ตและได้เช็กอินเข้าที่พักที่จองไว้
“สองวันจ้ะ อีกคืนเราจะไปนอนที่เกาะพีพีกัน” เธอมีแผนจะเที่ยวที่ภูเก็ตสองวันสองคืน หลังจากค้างคืนที่สองรุ่งเช้าจะนั่งเรือจากภูเก็ตไปเกาะพีพี ไปเที่ยวและค้างที่นั่นหนึ่งคืนโดยที่เธอนัดเจอกับกรชวัลที่เกาะพีพีและจะไปเที่ยวกระบี่ต่อพร้อมเดินทางกลับกรุงเทพฯ ด้วยเครื่องบินไฟลต์เดียวกัน
สองวันที่ภูเก็ตจึงเป็นเวลาพักผ่อนที่สุคนธรสได้อยู่กับลูกสาวตามลำพัง ได้ใช้เวลาด้วยกันอย่างแท้จริงตามที่เธอต้องการมานานแสนนาน
และเมื่อถึงเวลาที่ต้องเดินทางต่อไปที่เกาะพีพี พวกเธอเดินทางด้วยเรือเฟอรี่ ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงจากภูเก็ตก็ถึงจุดหมายปลายทาง เมื่อลงจากเรือแล้วเธอก็มองหารถมารับจากที่พักตามที่กรชวัลส่งข้อความมาบอกไว้
“นั่นไงคะน้าลี นั่นชื่อเราสองคน” ธิมาริ
