“พอใจเอ็งไหมบัวหอม ข้ากระแทกลึก ๆ แบบนี้พอใจเอ็งหรือยัง”
“พี่เพชร อึก...” ดวงตาสวยยังคงมีน้ำตาเอ่อคลอออกมาให้เห็น แม้จะได้ร่วมรักแบบประชดประชันตามความต้องการแล้ว แต่มันกลับไม่ได้ทำให้บัวหอมนั้นรู้สึกดีขึ้นมาเลยสักนิด
กลับกันมันยิ่งทำให้ระหว่างเรานั้นรู้สึกแย่เข้าไปอีก ถึงแม้ว่าจะเป็นเวลาไหนหญิงสาวก็พร้อมพลีกายให้เขาก็ตาม นอกจากครั้งนี้จะไม่มีความรู้สึกดีเลย บัวหอมที่จำต้องปล่อยน้ำตาออกมาเงียบ ๆ ยังไม่เข้าใจด้วยว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่
ช่างไร้เหตุผล ทั้งที่รู้ดีว่าไม่มีสิทธิ์อะไรเลย
ยิ่งไม่อยากจะงอแงกับเขามากเท่าไหร่ หยาดน้ำสีไสยิ่งไหลพรั่งพรูออกมาไม่หยุด กลายเป็นว่าทำให้คนที่เสือกไสเอวสอบเข้าออกตามจังหวะห้วงอารมณ์ต้องหยุดชะงักลงกลางคัน
ท่ามกลางแสงจันทร์สลัว ต่อให้ภายในห้องจะไม่มีการเปิดไฟตั้งแต่แรกแต่มีหรือที่สิบเพชรพรรณรายณ์จะไม่เห็นว่าหญิงสาวที่อยู่ใต้อาณาเขตตนเองนั้นปล่อยน้ำตาให้ไหล
