จากความแห้งแล้งโดยเห็นครั้งล่าสุดก่อนจะตัดสินใจไปร่ำเรียนต่อทางด้านขนมและอาหารเพื่อเพิ่มพูนความรู้ นาข้าวสองข้างทางก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นต้นอ่อนสีเขียวชอุ่มปรากฏไกลสุดลูกหูลูกตาอีกครั้ง ทำเอาหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ปล่อยไรผมสีปีกอีกาให้ปลิดไหวปะทะแรงลมอยู่รีบสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เนื่องจากตอนไปอยู่เมืองหนาวก็เอาแต่อดคิดถึงชนบทที่นี่ไม่ได้
วันนี้ได้กลับมา มันทำให้รู้สึกว่าเหมือนถึงที่พักพิงแสนอุ่นหัวใจแล้วจริง ๆ
“ฝนปรอยแล้วครับยัยหนูบัว เลิกซนแล้วเอาตัวเองกลับเข้ามาในรถเลย”
“บัวคิดถึงบรรยากาศที่นี่มากเลยค่ะ”
“พี่เข้าใจครับ แต่มันก็อันตรายต่อตัวเราและคนอื่นมากเลยนะ”
“อ่า ขอโทษทีค่ะ บัวลืมตัวไปหน่อย” หญิงสาวที่รับลมเย็น ๆ พร้อมกับสายฝนเม็ดเล็กยอมขยับตัวกลับเข้ามานั่งที่เบาะดี ๆ แล้วกดเลื่อนหน้าต่างขึ้น แม้จะนึกเสียดายเพียงใดก็ควรจะคำนึงถึงความปลอดภัยแบบที่อีกฝ่ายเตือน เอาไว้พอไปถึงบ้
