วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วตั้งแต่วันที่ไปสารภาพเรื่องท้องกับที่บ้านงานแต่งงานก็ถูกจัดเตรียมขึ้นมาด้วยความเร่งรีบเพราะฤกษ์ในการแต่งงานคืออีกหนึ่งเดือนถ้าเป็นคนอื่นแน่นอนว่าอาจจะยุ่งแต่กับฉันคือ สบายมาก พี่ไนต์ใช้เงินมากมายในการตะเตรียมทุกอย่างเพื่อไม่ให้เราทั้งคู่เหนื่อยจนเกินไปซึ่งฉันก็เห็นด้วย
งานแต่งไม่ได้จัดขึ้นที่โรงแรมหรูหราระดับห้าดาวแต่จัดขึ้นที่คฤหาสน์ชวัลกร เชิญเฉพาะญาติและเพื่อนที่สนิทเท่านั้นเพราะขี้เกียจรับแขกเยอะ
“เหนื่อยไหม?”
เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าฉันวุ่นวายกับการเลือกชุดแต่งงานนานนับชั่วโมงวันนี้เรามีถ่ายพรีเวดดิ้งกัน แต่ฉันกลับเลือกชุดไม่ได้เลย ไม่มีอันไหนที่ชอบจนพนักงานร้านเริ่มทำหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาเพราะกลัวโดนตำหนิ
“ไม่เหนื่อยค่ะ แล้วพี่ไนต์ล่ะเหนื่อยไหมซีเรื่องมากเกินไปไหมคะ?”
“ไม่เลย จะให้รอเท่าไหร่ก็รอได้”
เอ่ยจบริมฝีปากร้อนก็จรดลงบนศี
