คณะวิศวกรรมศาสตร์
เมื่อมาถึงมหาลัยฉันก็จัดการหน้าผมให้เรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเรียนและเห็นกลุ่มเพื่อนที่โบกไม้โบกมือเรียกให้ไปนั่งโดยมีซินเซียนั่งส่งยิ้มแป้นแล้นมาให้
“มานั่งๆ แล้วเล่ามาเป็นยังไงบ้างดีกันกับพี่ไนต์หรือยังฉันกับพี่เสืออุตส่าห์สร้างสถานการณ์ให้ได้คุยกัน”
ฉันนิ่งไปสักพักเมื่อซินเซียเฉลยว่าที่พี่ไนต์มาหาที่บ้านเป็นเพราะโดนบังคับมาได้ยินแบบนี้ยิ่งรู้สึกน้อยใจเข้าไปใหญ่ เอาเถอะเพื่อนหวังดี
“ก็ ไม่มีอะไร”
“ไม่มีอะไรคือ?” ซินเซียเลิกคิ้วถาม
“มันจบแล้วฉันตัดสินใจจบเรื่องระหว่างฉันกับเขา”
“หาาา”
เพื่อนทำหน้าตกใจสุดขีดส่วนฉันก็หอบร่างไร้เรี่ยวแรงมานั่งลงก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียนด้วยสภาพจิตใจที่ไม่มั่นคงนัก
“ซี แล้วแกโอเคเหรอ?”
“อืม”
ซินเซียเอ่ยปากถามด้วยสีหน้าไม่สบายใจส่วนฉันก็แค่ขานรับในลำคอเพราะสภาพตอนนี้เหมือนคนหมดแรงที่จะทำอะไรต่อมาก
ภายในห้องที่แสนว
