บทที่ 34 โรคจิต

1591 Words

คณะวิศวกรรมศาสตร์ หลังจากพยายามตัดใจได้หนึ่งคนตอนเย็นเขามาง้อแต่ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงนี่ก็ผ่านไปสามวันที่เขาตามประกบฉันแจจนบางทีอยากถามเหลือเกินว่า พี่เป็นบ้าอะไร? ตอนเช้าตกใจแทบตายที่เห็นใบหน้าเรียบเฉยนั่งอยู่ในห้องรับแขกตอนแรกว่าจะเดินผ่านไปทำเมินแต่คนหน้าตายกลับยกยิ้มเดินมาคว้ามือไปขึ้นรถไอ้เราก็เป็นคนใจง่ายเลยมากับเขาด้วย “ทำหน้าอะไร เมื่อเช้าเห็นนะว่าพี่ไนต์มารับ” ซินเซียที่นอนตื่นสายและขับรถตามมาที่หลังทรงกายนั่งลงข้างฉันก่อนจะเอ่ยล้อเลียนทำให้อิลกับเรย์ที่นั่งโต๊ะด้านหลังร่วมผสมโรง “อิจฉาคนอินเลิฟเว้ยยย” เรย์แซวเสียงดัง “อยากมีพี่ไนต์เป็นของตัวเอง” ตามด้วยอิลสายปั่น ฉันทำปากคว่ำกลอกตามองอย่างไม่พอใจก่อนจะหยิบมือถือออกมาไถ่เล่นวิชานี้เรียนสบายแน่นอนว่าคนขี้เกียจแบบฉันก็เล่นบ้างเรียนบ้างรอเวลาไปกินข้าวเพราะตอนเช้าไม่ได้กินเลย มือที่กำลังจะกดปิดหน้าจอพลันชะงักเมื่อมีแจ้งเตือนของ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD