บทที่ 41 ถือว่าได้ฟันแล้วทิ้ง NC

1717 Words

รามิลยกยิ้มเย็นก่อนจะกระทุ้งท่อนลำเข้าโพรงสวาทพรวดเดียวจนเดวาร้องลั่น เขากันฟันแน่นอย่างทรมาน เพราะภายในร่องรักของเดวานั้น รัดแก่นกายของเขาแน่นมาก “จุกก็อดทนเพราะนี่คือของผัวเธอ!” “ใจร้าย” ร่างบางใช้มือทั้งสองข้างยันพื้นเพื่อพยุงตัว “ใจร้าย? งั้นก็จำแล้วอย่าทำให้ต้องใจร้ายอีก!” รามิลถลกชายชุดเดรสขึ้นไปกองที่เอวเล็ก ก่อนจะขยับสะโพกสอบเข้าหาร่องสวาทเน้นหนักจนได้ยินเสียงหวานครางกระเส่า “จำไว้ว่าผัวเธอชื่อรามิล” “อือ…” เดวาไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นนอกจากความคับแน่น ที่กำลังขยับเข้าออกรัวเร็วจนเธอเสียวซ่านไปทั้งสรรพางค์กาย เขาล็อกเอวบางไว้แน่น พลางแนบใบหน้ากดจูบลงบนแผ่นหลังเปลือยเปล่ารวบเส้นผมสลวยไปไว้ด้านข้าง มืออีกข้างบีบขยำความอวบอิ่มที่โยกไหวตามร่างกายอย่างแรงจนแทบแหลกคามือ “ครางสิว่าผัวเธอคือใคร…” รามิลขยับปากเอ่ยเสียงพร่า ชวนให้คนฟังใจสั่น เดวาหลับตาพริ้มเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสแสนเร่าร้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD