มือหนาสั่นน้อย ๆ เมื่อเท้ากำลังเหยียบคันเร่งเพื่อเร่งความเร็วขึ้นจนกระทั่งเข้าโค้งข้างหน้า เท้าก็สลับไปเหยียบเบรกนั่นยิ่งทำให้มือของเขาปวดจนต้องกัดฟันไว้ รามิลทำอยู่อย่างนั้นประมาณสองรอบเพื่อวอร์มยางเรียบให้มันอุ่น ดีกว่าเอาไปแข่งเลยเพราะยางจะยังไม่สามารถใช้ประสิทธิภาพได้อย่างเต็มที่
เอี๊ยด!!!!
เมื่อวอร์มอย่างจนพอใจเขาก็ขับกลับเข้ามายังโซนของตัวเองอีกครั้ง เมื่อลงจากรถได้ก็กระแทกประตูปิดอย่างแรงจนเดวาสะดุ้ง รามิลเห็นคนตัวเล็กจึงปรับสีหน้าที่ดุดันของตัวเองลงก่อนจะเดินเข้ามาหาพลางยกแขนคล้องคอเล็ก ๆ
“เป็นยังไงบ้างคะ?...หมายถึงมือนะ”
เรื่องความเร็วเธอไม่รู้หรอกแต่ที่ห่วงน่ะมีแค่อย่างเดียว รามิลจึงแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ
“ไม่เป็นไร” ว่าแล้วก็ลากเธอเข้ามาในห้องนั่งเล่นอีกครั้งพลางยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้เดวาไว้เล่น
“ให้เดทำไม?”
“เผื่อเบื่อพี่จะออกไปคุยกับเพื่อนแป๊บ ส่วนเรารอในนี้ก่อนถ้าอย
