มิราใจแข็งมาก

เช้าวันต่อมา มิรารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนเช้าของวันใหม่ด้วยความสดชื่น เธอยกแขนขึ้นบอดตัวไปมาเล็กน้อยก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นได้ คนตัวเล็กรีบลงจากเตียงก่อนจะมองไปยังบริเวรหน้าประตูบ้านเพื่อจะเช็คว่าศิวะยังอยู่รึป่าว แต่ก็ไร้วี่แววของคนที่บอกว่าจะคุกเข่ารอจนกว่าเธอจะยอมคืนดีด้วย ‘’ชิ นึกว่าจะแน่ที่แท้ก็แค่คำคุยเชื่อไม่ได้จริงๆ’’มิราพูดกับตัวเองก่อนจะสะบัดหน้าไปมาเพื่อไล่ความคิด ‘’ช่างเขาสิ จะอยู่ไม่อยู่ก็ไม่เห็นเราจะต้องไปแคร์เลย ไปอาบน้ำออกไปคาเฟ่ดีกว่า’’มิรารีบไปคว้าเอาผ้าเช็ดตัวก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะออกไปคาเฟ่ร้านโปรดของเธอ ‘’ใส่ชุดนี้แล้วกันซื้อมายังไม่ได้ใส่เลย’’มิราเปิดตู้เสื้อผ้าก่อนจะหยิบเอาชุดเดรสน่ารักสีขาวสะอาดแขนตุ๊กตามาใส่ จากนั้นเธอก็ถีกเบียแบบง่ายๆแล้วหยิบเอากระเป๋าใบโปรดขึ้นมาสะพายก่อนจะเดินลงจากตัวบ้านมาและไปเปิดประตูบ้านเพื่อนจะออกไปข้างนอก ‘’ว้าย คุณศิวะ!!!’’มิราที่พ